Ég var búin að gleyma hvað það er gaman að vera í skóla. Með bakpoka á bakinu, svona ca. 100 kíló að þyngd, ganga/hjóla í skólann, sjá skólakrakka á öllum aldri hlaupandi út um allt á háskólasvæðinu, koma svo másandi í skólabygginguna, sitja í skólastofu og bíða með eftirvæntingu eftir kennaranum, lepja upp fróðleik af vörum kennarans (oj, þetta hljómar illa! - en þú veist hvað ég meina :), fá smá sting í magann þegar maður les áætlun vetrarins um öll verkefnin sem maður á að skila, hlusta af ákafa, skrifa niður af áfergju, henda svo öllu aftur niður í bakpokann og drífa sig á bókasafnið, lesa fyrir morgundaginn, fara niður í kapellu í hádegisbænir, borða hádegismat, aftur á bókasafnið að lesa, bakpokann á bakið, upp á hjólið og heim. Svona var dagurinn í dag - alveg dásamlegur!
Ég er búin að fá bás á bókasafninu og ég sé fyrir mér að það verði mitt annað heimili. Ég og bókasöfn erum nefnilega mjög góðir vinir - ég vann 8 ár á bókasafni með námi í mennta- og háskóla og ef ég hefði orðið eitthvað annað en guðfræðingur og prestur þá hefði ég orðið bókasafnsfræðingur. Leif heitir stjórinn á safninu, ungur og ákafur bókakarl. Hann auglýsti eftir aðstoð á bókasafninu og að sjálfsögðu bauð ég mig fram! Það er nú ekki eins og maður hafi enga reynslu! Fæ að vita á föstudag hvernig það fer. Þetta er svona frekar gamalt bókasafn, lyktin af gömlum bókum svífur yfir vötnunum og öll hönnun er í "sixties" stílnum - einstaklega sjarmerandi!
Mér finnst strax eins og ég hafi verið í þessum skóla í mörg ár. Allir þekkja alla, því hópurinn er lítill, og aðgangur að öllum hlutum, bæði lifandi og dauðum, er mjög greiður. Framundan er annasamur tími. Ég þarf að skila tveimur ritgerðum (önnur er ritskýring), tveimur útdráttum, nokkrum prédikunum, kynna efni í tíma og fleira og fleira - nóg að gera! Og auðvitað allt á ensku, svo það verður ennþá skemmtilegra! En nú verð ég að halda áfram að læra - verkefnið fyrir tíma á morgun er m.a. að lesa Genesis (1. Mósebók) - hef að sjálfsögðu lesið hana oft og mörgum sinnum en aldrei fyrr á ensku. Bara gaman!
Það er rosalega gaman að fylgjast með þessu hjá þér. Þegar ég bjó í Danmörku þá skrifaði ég pistla á tímabili. Bjó til heimasíðu með þessum skrifum löngu áður orðið blogg varð til. Síðan er löngu horfinn en mágur minn hafði prentað þessar skrítnu hugrenningar mínar út og færði mér fyrir skömmu. Það var dásamlegt að kíkja aftur í hugarheim námsmanns í framandi landi. Vertu dugleg að skrifa því þetta verður þér ómetanleg heimild um námstímann.
ReplyDeleteKveðja
Rúnar I. Hannah
Takk Rúnar - já, sannkölluð heimildarvinna hér á ferðinni - held ótrauð áfram! :)
ReplyDeleteMikið verður gaman að fylgjast með þér í náminu. Maður upplifir nostalgíuna af því að vera í námi með því að lesa bloggið þitt. Gangi þér allt í haginn og njóttu þín vel. Við hugsum til þín að heiman. Það er náttúrulega allt komið í rúst í Kópavogi eftir að þú fórst :)
ReplyDelete