Fröken Desember

Það er kominn desember. Ég hef nú verið í Kanada í rúma þrjá mánuði og á þrjár vikur eftir af dvölinni. Vildi óska að ég gæti verið hér lengur. En, eins og konan sagði: Þú færð ekki allt sem þú vilt í þessu lífi. Þá er bara að njóta þess sem eftir er í botn. Mér verður nú ekki skotaskuld úr því, búin að skila öllum verkefnum í skólanum og bara rólegheit framundan. Hvílíkur munur á fröken Desember núna og undanfarin ár!

Kötturinn og fiskarnir voru í gæslu hjá mér þessa vikuna í fjarveru húsmóðurinnar. Kisi er orðinn ansi ágengur, það er ekkert hægt að gera í friði lengur, hvorki vinna í tölvu, sofa eða eta - alls staðar birtist blessaður Chango. En ég verð nú að segja að ég nýt athyglinnar - það er gott að knúsa kisa á köldum vetrardögum. Talandi um kulda þá er búið að vera nokkuð kalt upp á síðkastið. Nasahárin frjósa stöðugt þegar ég fer út - afskaplega óþægilegt fyrirbrigði! Fyrir þau sem vilja fylgjast með veðri hér í Svakatúni þá er þetta slóðin á veðurfréttastofuna: http://www.theweathernetwork.com/weather/cask0276

Á fimmtudaginn héldu stúdentar, kennarar og starfsfólk skólans jólateiti. Löng hefð er fyrir slíku. Ég sat í undirbúningsnefndinni sem innkaupastjóri og ræstitæknir. Partýið var frábært! Skemmtiatriðin meiriháttar bæði hjá stúdentum og kennurum. Ég læt fylgja með videóupptöku af einum hluta skemmtiatriðis frá annars árs nemum: http://www.youtube.com/watch?v=84gN3FgWy_o

Í dag fékk ég óvænta hringingu frá ættingjum hér í Kanada. Þegar ma og pa fóru í ferð á Íslendingaslóðir í sumar þá fengu þau upplýsingar um ættingja sína hér í landi, afkomendur Kanadafara frá því fyrir aldamótin 1900. Þau hittu einn frænda pabba á Íslendingadeginum í Gimli og hafa verið að hvetja mig til að hafa samband við fleiri ættingja á meðan ég dvel hér. Ég er auðvitað alger aumingi í svona málum, ekki einu sinni búin að hringja í þau sem þó búa hér nálægt. Um daginn fékk ég tölvupóst frá fjölskyldumeðlimi og ég gaf henni númerið mitt svo hægt væri að hafa samband. Og auðvitað klikkuð þau ekki á smáatriðunum, eins og íslenska frænkan. Mary Hallgrimson hringdi í dag, sagðist vera stödd hér í borg ásamt Norman, eiginmanni sínum (Norm frænda) og spurði hvort þau gætu ekki hitt mig eftir klukkutíma. Að sjálfsögðu! var svarið - síðan var þotið í sturtu, íslenska Síríus súkkulaði tekið fram og þau boðin velkomin á heimilið ásamt Michael syni þeirra. Þetta var sannarlega óvænt og skemmtileg heimsókn. Ég á í vændum að hitta þau aftur yfir jólin, þá fer ég í jólaboð til Michael og konu hans, Norm og Mary verða þar einnig. Jæja, ma og pa - nú ættuð þið að vera ánægð með litlu stelpuna ykkar! :)

Annars er ég ósköp sæl og glöð yfir að eiga núna tíma fyrir sjálfa mig í rólegheitum áður en ég kem heim í ys, þys og læti. Ætla að njóta jólanna í kirkjum bæjarins og í jólaboðum víðsvegar. Dásamleg tilbreyting :)