Þá kom loksins að því að ég fór í smá ferðalag um Kanada. Þessa vikuna er miðsvetrarfrí í skólanum og því kjörið tækifæri til að leggja land undir fót. Á föstudaginn síðasta leigði ég mér bíl í viku og ákvað að skella mér eitthvert út í Guðs græna náttúru Kanada, sem snerist þó í ferð um hvíta náttúru, svona veðurfarslega séð.
Áður en ég hélt af stað var ég ekki viss hvert ég vildi fara. Átti ég að fara austur og heimsækja Íslendingaslóðir í Manitoba, eða átti ég að fara í vesturátt og skoða Rocky Mountains? Fjöllin unnu sætan sigur og því var haldið í vesturátt. Ég hélt af stað árla morguns á mánudag í skítaveðri, slyddu og drullu. Já, fyrsti snjórinn á svæðinu tók þá ákvörðun að falla einmitt þegar ég hafði ákveðið að ferðast um vegi landsins. Sem betur fer var lítill sem enginn snjór á vegunum, ég gat því geyst um þá eins og mér er lagið! :) Nei, hvað er þetta - ég var eiginlega alltaf svona hálfpartinn og næstum því á löglegum, enga vitleysu! Annars var gaman að kynnast þjóðvegasiðum landsmanna, þetta eru algerar frekjur upp til hópa og stefnuljós eru notuð mjög sparlega, svona eins og heima. Þennan fyrsta ferðadag voru eknir um 900 km, alla leið til Jasper þjóðgarðsins í Klettafjöllunum. Það er nú meiri sælustaðurinn! Fjöll og skógar, vötn og lindir svo langt sem augað eygir - og svo auðvitað villt dýralíf. Ég sá risastóran elg (moose) sem sat við veginn og japlaði á einhverju - ég gat því miður ekki stoppað til að taka myndir af honum, darn! Ég sá líka buffala við veginn, innan girðingar í öðrum þjóðgarði, Elk Island National Park - risastórt kvikindi! Gat heldur ekki tekið mynd af honum, keyrandi á 120 km hraða! Loksins komst ég á áfangastað, til smábæjarins Jasper sem er í miðjum Jasper þjóðgarðinum. Alveg yndislegur bær, eins og úr ævintýri! Hitti þar einn bæjarbúa sem var nýkomin frá Íslandi með hokkýliðinu í Jasper! Enn sú tilviljun!
Reis árla úr rekkju næsta morgun, framundan um 420 km., ætlaði að leggja snemma af stað en þá lá þétt þoka yfir öllu með örlítilli snjókomu. Ákvað að staldra aðeins lengur við en þegar ég loksins hélt af stað þá sá ég engin fjöll í ca. 3 klukkutíma fyrir þoku! En það var allt í lagi, trén héldu mér upptekinni, einnig Athabasca fossarnir í fallegu umhverfi. Þeir eru nú engir Gullfoss, Dettifoss, Goðafoss eða Dynjandi - en engu að síður mjög fallegir :) Þegar þokunni létti sá ég loksins fjöllin og hvílík sýn! Allt í kring, há og tignarleg - með trjágróðri upp í miðjar hlíðar. Mikið var ég nú ánægð að sjá loksins fjöll í þessu blessaða landi! Um miðjan dag staldraði ég við í bænum Banff og fékk mér eggjaköku og svo brunaði ég til Calgary. Fyrsta stórborgin sem ég hef komið í hér í landi (fyrir utan stutt flugvallastopp í Toronto). Svo sem ágætis borg, ég sá nú ekki mikið af henni, keyrði beint á hótelið og ætlaði mér að ná værum blundi þar um nóttina. Mér varð ekki kápan úr því klæðinu - nágrannar í næsta herbergi höfðu svo hátt að ég þurfti tvisvar að hringja í lobbý-ið og kvarta! Svaf svona ca. 4 tíma allt í allt. Bömmer! Enda kom í ljós í dag, á leiðinni heim, hversu þreytt ég var - var hálf sofnuð við stýrið eftir ca. 250 km.
En hvað um það - í dag var svo haldið heim aftur til Saskatoon. Fréttir af veðri voru ekki góðar, í gær var snjóstormur á þessu svæði og sunnar, og ég hélt að ég myndi kannski lenda í einhverjum ævintýrum. En því miður - beinir, breiðir og auðir vegir alla leiðina heim, enda keyrði ég í einum rykk, 620 km. með einu bensínstoppi. Svolítið tak í baki núna, hehe :)
Þetta var auðvitað alveg frábært. Ég gerði mér ekki grein fyrir hversu mikið ég saknaði þess að keyra! Er því sæl og ánægð eftir um 1900 km keyrslu á þremur dögum - plús smá túr til Regina, höfuðborgar Saskatchewan fylkis á sunnudag, 500 km alls báðar leiðir :)
Nú er komið að hvíld. Þarf að hlaða inn myndir á eftir, svei mér ef ég tók ekki nokkrar! Set þær á Fésið. Svo þarf maður að hella sér í lærdóminn aftur eftir smá pásu - engin leti í fólki hér! Hef ákveðið að næst þegar ég heimsæki Klettafjöllin þá verð ég á mótorhjóli. Og hana nú!
No comments:
Post a Comment